مصائب دوچرخه سواری بانوان

یک روزنامه نگار شاهرودی

چند روز پیش مطلبی درباره دوچرخه سواری بانوان در یکی از شهرهای مرکز کشور بازتاب گسترده ای یافت تا جایی که عده ای خواستار توقف دوچرخه سواری بانوان شدند .در شاهرود نیز این امر با واکنش گروهی روبرو شد که می خواهند تا موانعی برای دوچرخه سواری برای بانوان ایجاد شود.

ابتدا باید گفت به هیچ عنوان در قانون چیزی به نام ممنوعیت استفاده بانوان از دوچرخه وجود ندارد ثانیاً ارتباط دادن دوچرخه سواری بانوان به ماه رمضان و آن هم پیاده روی یا دوچرخه سواری بعد از افطار تا پاسی از شب از ان بهانه های نخ نمایی است که باید به خودمان بگوییم این را دیگر کجای دلمان بگذاریم .  بدیهی است که در ماه رمضان نمی توان در طول روز دوچرخه سواری کرد چرا که تشنگی را به همراه دارد و از سوی دیگر هوا بسیار گرم است پس دوچرخه سواری بعد از افطار قاعده این روزهای

مردم شهر است.

اما محروم کردن بانوان از دوچرخه سواری چه چیزی را معنی می دهد:


الف) اعتماد به نفس: دوچرخه سواری و اصولاً راندن یک وسیله نقلیه خود به انسان یک توانمندی و یک نوع اعتماد به نفس می دهد حال می خواهد این وسیله نقلیه یک اسکیت و دوچرخه کوچک باشد یا تریلی اف اچ 12 با 18 چرخ؛ اصولاً باید گفت محرومیت از دوچرخه سواری برای بانوان به نوعی سرخوردگی بدل می شود که اعتماد به نفس را از انان می گیرد.

ب) مشارکت اجتماعی: حضور در اجتماع به انواع مختلف حق نیمی از مردم این شهر است انسان هایی که در تمامی ارکان جامعه تاثیرگذارند و نقش هایی مانند همسر، مادر، خواهر، دانشجو، پرستار، پزشک و حتی راننده و وکیل و ... را ایفا می کنند در نتیجه حضورشان در اجتماع به باور مفید بودنشان کمک می کند در نتیجه نباید و نمی توان منکر اجتماعی بودن بانوان بود که متاسفانه در اذعان برخی این امر با فساد اخلاقی گره می خورد! برخی هنوز در قرن 21 معتقد هستند که دوچرخه سواری زن منافی عفت است در حالی که در همین شهر شاهرود بیش از 10 بانو حضور دارند که با چادر به دوچرخه سواری می پردازند حتی دستکش هم استفاده می کنند پس اگر دوچرخه سواری نمادی برای بی بند و باری است برای این همه بانوان باید باشد.

ج) گرفتن حق تفریح و ورزش سالم:  کسی نیست که بگوید دوچرخه سواری ورزشی مضر است در زمان رسول الله(ص) که سوارکاری غالب وسیله نقلیه مردم بود ایشان این ورزش را توصیه کردند که شاید مصداق امروزی اش را بتوان به دوچرخه سواری یا اتوموبیل رانی تشبیه کرد از سوی دیگر ورزش برای تندرستی و سلامت است و هیچ گاه هیچ ورزش بانوی محترمه ای در شهر شاهرود ورزش را راهی برای خودنمایی نمی داند.

د) تفاوت بین مردم و زن: محروم کردن بانوان از دوچرخه سواری نوعی احساس متفاوت بودن را به زنان تلقین می کند نوعی احساس کمبود که گویا مردان چیزی اضافه تر بر زنان دارند که شایسته تر هستند در حالی که زن و مرد از هر لحاظ با هم برابر هستند و باید از امکانات به یک نحو استفاده کنند.

ه) سرخوردگی: وقتی دوچرخه را از زنی بگیری که تمام علاقه و تفریحش در آن خلاصه می شود به نوعی سرخوردگی دچار می شود شاید آنانی که معتقد هستند دوچرخه سواری خودنمایی است بهتر بدانند که زن ها در کنج قلیان خانه ها و یا مکان های دیگر وقت بگذرانند ! شاید ضررش از دوچرخه سواری کمتر باشد.

و) عدم کشف استعداد: چه کسی می داند در همین دوچرخه سواری های نیم ساعته ای که امروز تفریح سالم بانوان ما محسوب می شود یک دختر نوجوان استعدادش را در زمینه ورزش قهرمانی از همین رکاب زدن های کوچک کشف نکند و به افتخاری برای تیم ملی دوچرخه سواری بانوان ایران نائل نشود؟ مکان دیگری که برای دوچرخه سواری بانوان وجود ندارد پس شاید پارک ها بتواند مکانی برای کشف این استعداد باشد.

در نهایت باید گفت عقلانی نیست تا زمانی که راه چاره ای برای دوچرخه سواری بانوان اعم از ایجاد مکان مناسب، ایجاد باشگاه مخصوص بانوان و زیرساخت هایی از این دست را در دستور کار نداریم، این قشر از جامعه را از یک تفریح محروم کنیم!

بهتر است آن کسانی را محروم کنیم که با دیدن یک دوچرخه سوار که پوشش عرف جامعه را نیز رعایت کرده و تنها برای تفریح یکساعتی را دوش به دوش برادر و یا همسر و یا پدرش رکاب می زند تحریک می شوند! بجای اینکه چند صد زن شاهرودی را از دوچرخه سواری محروم کنید لطفا یک کیلینیک روان درمانی برای این افراد راه اندزای کنید.

ما هم می خواهیم زنان ما در پارک بانوان یا پیست مخصوص در کمال امنیت رکاب بزنند اما وقتی نیست باید چه کرد؟ زنان را باید محروم کرد؟

 


نظرات()   
   
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
آخرین پست ها

پارسیای قومس شماره 117، خرداد ماه 1399 منتشر شد..........یکشنبه 1 تیر 1399

مجلس یازدهم..........یکشنبه 1 تیر 1399

کمبود اصلی در شاهرود ..........یکشنبه 1 تیر 1399

عدم داشتن استراتژی مشخص از سوی خانی..........یکشنبه 1 تیر 1399

اعتراضات آمریکا و افکار عمومی بین المللی..........یکشنبه 1 تیر 1399

اعتلای دفتر نماینده شاهرود و میامی در مجلس..........یکشنبه 1 تیر 1399

تبریک به فرماندار شاهرود و چند سوال از استاندار سمنان..........یکشنبه 1 تیر 1399

وقتش است که بگوییم کافی است دیگر تخریب شاهوار بس است...........یکشنبه 1 تیر 1399

مشکل شورای شهرشاهرود احمدی نیست ..........یکشنبه 1 تیر 1399

رویکرد، هدف، برنامه ریزی/واکاوی عملکرد دانشگاه علوم پزشکی و دکتر چمن در مورد کرونا..........یکشنبه 1 تیر 1399

مرثیه ای برای روزگار بی شاهواری ..........یکشنبه 1 تیر 1399

بررسی احتمالات یک حکم قضایی در شهرداری شاهرود/سخنی کوتاه با مهندس حاج محمدعلی..........یکشنبه 1 تیر 1399

روایت آهویی دارم خوشگله و بلدیه شاهرود!..........یکشنبه 1 تیر 1399

کلاف سر در گم شهرداری شاهرود..........یکشنبه 1 تیر 1399

آقای بیطرف ،شما که با تجربه بودید چرا؟!..........یکشنبه 1 تیر 1399

پویش «شاهرود علیه کرونا» اجرا شد/ توزیع ۷۰۰ گان پزشکی..........یکشنبه 1 تیر 1399

پارسیای قومس شماره 116، فروردین ماه 1399 منتشر شد..........یکشنبه 1 تیر 1399

مسئولان مبری از انتقاد ..........یکشنبه 1 تیر 1399

حقایقی درباره تعهد نداده!..........یکشنبه 1 تیر 1399

چرا حسینی کرسی نمایندگی مجلس را واگذار کرد؟ ..........یکشنبه 1 تیر 1399

درسی از کرونا..........یکشنبه 1 تیر 1399

مصائب مدیر جوان ! ..........یکشنبه 1 تیر 1399

شورای شهر مثل نان شب(طنز)..........یکشنبه 1 تیر 1399

گزارش تصویری چهل و یکمین برنامه سازمان مردم نهاد آوای اسفند..........دوشنبه 26 خرداد 1399

گزارش تصویری چهل و دومین برنامه سازمان مردم نهاد آوای اسفند..........دوشنبه 26 خرداد 1399

شفافیت و صداقتی از جنس دکتر چمن..........دوشنبه 26 خرداد 1399

معنای کار جهادی این است..........دوشنبه 26 خرداد 1399

ویژگی های مدیران ناکارآمد ..........دوشنبه 26 خرداد 1399

مبادا عادت کنیم !..........دوشنبه 26 خرداد 1399

هرچه می کشیم از فقر مطالبه گری است..........دوشنبه 26 خرداد 1399

همه پستها

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات