اما و اگر های واگذاری املاک البرز شرقی و شورایی که غیر مسئولانه به مردم گزارش نمی دهد

در دوره ی چهارم شورای اسلامی شهر شاهرود به ریاست رمضانعلی باقری و شهرداری مهندس میرفانی یک تصمیم مهم و سروشت ساز که می توانست یکی از بستر های مهم توسعه و ایجاد زیر ساختی پایدار را در سطح شهر شاهرود ایفا کند گرفته شد.

بنا بر اعلام سازمان خصوصی سازی مبنی بر واگذاری املاک و اراضی البرز شرقی واقع در شهر شاهرود با مساعدت و همکاری مسئولان ارشد وقت مانند نماینده مردم در مجلس و امام جمعه وقت شاهرود تصمیم مهمی مبنی بر ورود شهرداری شاهرود در مزایده این املاک گرفته می شود.

مزایده برگزار شده و با قاطعیت در مهر ماه سال 1394 ، معاونت وزارت اقتصاد و دارایی و رئیس سازمان خصوصی سازی، شهرداری شاهرود را برنده مزایده با رقمی حدود 78 میلیارد تومان اعلام کرده و پس از عقد قرارداد و پیش پرداخت انجام شده توسط شهرداری شاهرود برگ واگذاری این املاک در اختیار شهرداری قرار می گیرد.

مشخصات ملک موسوم به املاک البرز شرقی شامل 42 هکتار عرصه (زمین) و 15000 متر مربع اعیانی (بنا) شامل ساختمان های اداری – درمانگاه – ورزشگاه – استخر – سالن آمفی تئاتر – 120 واحد مسکونی – فروشگاه – سالن های انبار – 17 هکتار فضای سبز با درختانی 35-40 ساله و 420 هزار متر مربع محوطه سازی، خیابان کشی و جدول گذاری می باشد.

با یک جمع و تفریق ساده هر مترمربع این ملک شامل عرصه و اعیان متری 184 هزار تومان قیمت گذاری می شود.

اگر کسی حتی کوچک ترین اطلاعاتی را در مورد ملک مزبور نداشت براحتی می توانست برای هر مترمربع ملک فوق رقمی بین یک میلیون تا یک میلیون و دویس هزار تومان قیمت گذاری کند.

شورای چهارم و شهرداری شاهرود که بیشترین انتقادات را حداقل این نشریه بصورت مستمر از آن انجام داده بود و سلسله یادداشتها و مقالات آن موجود است کاری کرده بود کارستان.

 33 میلیارد تومان از رقم 78 میلیارد این ملک به سازمان خصوصی سازی پرداخت شده و در ادامه این سازمان مجوزهای لازم را برای تصدی اعمال مالکانه به شهرداری شاهرود داده بود.

طبق قرارداد هم قرار بود تا باقیمانده پول ملک فوق در یک بازه ی زمانی به سازمان خصوصی سازی پرداخت گردد.

شورای چهارم و شهردار آن وارد ریسک بزرگی شده بودند. عملا تمام پس اندازها و دارایی های خود را برای وفا به تعهد خود بکار بسته بودند و قصد داشتند تا ارزش افزوده ای چندین برابری را برای شهرداری رقم بزنند.

همه چیز بطور رویایی برای شورای چهارم در حال رقم خوردن بود و اگر معادلات آنها درست از کار در می آند قطعا یکی از بزرگترین سرمایه گذاری های شاهرود که می توانست بسیاری از مشکلات منطقه را حل کند به وقوع می پیوست.

دریغ و افسوس که این معادلات به خاطر عدم صداقت شورای چهارم، عدم ارائه گزارش به مردم، زاویه گرفتن با مطبوعات و ارباب جراید و از همه مهمتر ایجاد لابی های خاص برای انتخاب شهردار و ورود عضو علی البدل به داخل شورا تحت شعاع قرار گرفته و عمر شورای چهارم به سر آمده و با توجه به عوامل فوق و عوامل دیگری که در این سطور نمی گنجد از رای اعتماد مجدد مردم بازمانده و میراث بزرگ آنها که البته با بدهکاری به بانک ها و پیمانکاران همراه بود به شورای پنجم که شاکله ی اصلی آن تحت تاثیر افراد جدید الورود بود منتقل شد.

در ابتدای شروع دوره پنجم شورا دو مشکل اسلسی گریبانگیر این شورا بود. یکی انتخاب شهردار و دیگری تامین منابع مالی جهت پرداخت به تعهد املاک البرز شرقی.

در مورد اول شورا پس از کلی کش و قوس به انتخابی درست دست زد و شهرداری جهادی را با ایده های نو با حمایت بزرگان شهر بر سر کار آورد تا شاهد تغییرات شگرف بصری در حوزه شهر سازی های نوین باشیم.

در رابطه فوق گزارش مبسوطی را با نام< شهرداری که می داند چه می خواهد> در شماره قبلی نشریه به رشته تحریر در آوردیم.

و اما نکته ی مبهمی که ما هر قدر صبوری کردیم تا از طریق شورای شهر و علی الخصوص ریاست آن جناب میر ابوالحسنی گزارشی به مردم داده شود، متاسفانه محقق نشد و موضوضع این نوشتار قرار می گیرد.

بعد از بروی کار آمدن شورای پنجم و درست اندکی بعد از آن شاهد انتصابی از جنس نزدیکان نماینده شهرستان های شاهرود و میامی در مجموعه البرز شرقی بودیم.

در اثنای همین کش و قوس بود که انتقال املاک البرز شرقی و تحویل آن به شهرداری سبب ایجاد نگرانی هایی در مورد کارکنان و کارگران این مجموعه شد.

کارگران و پرسنل البرز شرقی که سالیان متمادی در این مکان حضور داشتند به همین راحتی قصد خالی کردن ملکی که به دیگری واگذار شده بود را نداشتند و از طرق مختلف از جمله تجمعات اعتراضی سعی در ابقا خود در این مکان داشتند.

اما مساله چیز دیگری بود و انتقال باید طبق نص صریح قانون انجام می گرفت.

انتقالی که در ادامه به آن اشاره خواهد شد که هیچ موقع صورت نگرفت و هیچ گزارشی هم در مورد آن داده نشد.

از یک طرف شهرداری با برنده شدن در مزایده ای و پرداخت 33 میلیارد تومان و دریافت اسناد مربوط به واگذاری این ملک بصورت قانونی مالک جدید آن شناخته می شد ، از طرف دیگر کارکنان البرز شرقی و رئیس جدید آن که از قضا قرابت فامیلی هم با نماینده مجلس داشت و صدها مناسبت دیگر مانند پیمانکاری های این شرکت و افراد وابسته که ذکر آن در این مجال نمی گنجد و از همه مهمتر نقش بی بدیل شورا و رئیس جدید شورای شهر برای خروج از بن بست تامین منابع مالی مورد نیاز برای وفای به تعهدات شورا و شهردار قبلی بودکه دست به دست هم داد تا بزرگان شهر در قانونی نانوشته بیش از نیمی از این املاک را به شرکتی خصوصی با محوریت ذوب آهن اصفهان واگذار کنند.

ریاست جدید شورا در اولین روزهای حضورش در شورای شهر و طی مصاحبه هایی اعلام کرده بود که در کمتر از دو ماه باید مبلغ باقیمانده ملک مورد وصف و همچنین سر رسیدهای بانکی را پرداخت نماید و حتی در یک گام بیشتر اذعان میکرد که در هر ساعت باید سودی معادل 2 میلیون تومان برای هر ساعت را برای وفای به تعهد شورای قبلی تامین کند.

میر ابوالحسنی و اعضای شورای شهر که بدرستی می دانستند یکی از عواملی که باعث عدم موفقیت اعضای قبلی شورای شهر در آزمون انتخابات شده بود همین منابع مالی بود، دیگر نمی خواستند درگیر این مساله شده و با تدبیری که اندیشیدند بیشتر صورت مساله را پاک کردند.

شرکتی را در ذوب آهن اصفهان پیدا کردند تا این قضیه را حل کنند .اما چگونه؟

شرکت خصوصی وابسته به ذوب آهن اصفهان با میانجیگری نماینده شهرستان ها در مجلس شورای اسلامی و از همه مهمتر موافقت اعضای شورای شهر با محوریت میرابوالحسنی توافق کردند که بیش از نیمی از ملک 42 هکتاری املاک البرز شرقی را شامل ساختمان های اداری-درمانگاه-ورزشگاه-120 واحد مسکونی-فروشگاه و سالن آمفی تئاتر که اینک در مالکیت شهرداری قرار گرفته بود به این شرکت خصوصی واگذاری کرده و در عوض بدهی های شهرداری به سازمان خصوصی سازی پرداخت شود.

در ازای انجام این کار به قول معروف با یک تیر 3 نشان زده میشد.

1-     بدهی شهرداری پرداخت می شد و در عوض نیمی از املاک خود را از ست می داد.

2-     رئیس جدید البرز شرقی جا پای خود را محکم کرده و بدینوسیله با بهانه ایی قانونی بنام شرکت خصوصی تبدیل به جولان پیمانکاران آن و همچنین انتصابهایی از جنس نورچشمی ها و ژن های برتر می گردید.

3-     اعضای شورا و بخصوص رئیس آن دیگر در قربانگاه انتخاب و قضاوت مرذم قرار نمی گرفته و با درس گرفتن از سرنوشت محترم شورای قبلی تبدیل به چهره هایی محبوب با توجه به عملکرد شهردار فعلی می شدند.

4-    از همه مهمتر با ایجاد کارهای روبنایی در یک دوره کوتاه مدت توسط شهردار و در ادامه انجام کارهای زیر بنایی در یک دوره میان مدت تبدیل به شخصیت های دوست داشتنی می شدند که باعث پذیرش آنها توسط مردم و مقبولیت آنها در بین مردم می شد. حتی در یک گام بالاتر رئیس شورای شهر فکر خامی مانند کاندیداتوری در مجلس شورای اسلامی را برای خود متصور می شد.

فارغ از نقش بی بدیل نماینده شهرستان های شاهرود و میامی در این فعل و انفعالات و بدست آوردن جایگاهی در بین کارمندان و کارگران البرز شرقی و خانواده های آنها و استفاده تبلیغاتی از این دستاورد در همایشی مانند آنچه در اسفند ماه سال گذشته با عنوان دومین گزارش به موکلان خود شاهد بودیم چندین نکته بشرح ذیل در این تغییرات بی پاسخ مانده است:

1-     رئیس و اعضای شورای شهر به چه دلیل نسبت به این تصمیم با موکلان خود صحبت نکرده و گزارشی را در مورد آنچه که تصمیم گرفته اند ارایه ندادند.

2-     بیش از نیمی از املاک البرز شرقی را با کدام نظریه کارشناسی در اختیار این شرکت خصوصی با محوریت ذوب آهن اصفهان قرار دادند؟

3-     بر اساس کدام توافق تقریبا اکثر ساختمان های اداری را به این شرکت واگذار کرده و خود مالک بقیه ملکی شدند که دقیقا در حال حاضر هیچ کاربردی برای آنها ندارد؟

4-  مهمتر از همه که میطلبد تا دقت نظر سازمان های نظارت و بازرسی را در پی داشته باشد بر اساس کدام مزایده این املاک به این شرکت خصوصی در اصفهان واگذار شده است؟

همانطور که همگی می دانیم مکان فعلی شهرداری شاهرود با ساختمانی قدیمی و البته مستعمل در اوج ترافیک شهری و در بهترین نقطه شهر قرار دارد. ملکی که زمین آن با یک کارشناسی ساده میلیاردها تومان ارزش داشته و در صورتیکه یک جابجایی در آن صورت می گرفت و ساختمان اداری شهرداری و 5 سازمان تابعه آن را نیز به املاک البرز شرقی انتقال پیدا می کرد علاوه بر اینکه میلیاردها تومان از املاک شهرداری که متعلق به مردم است آزاد سازی شده و در بستر توسعه پایدار شهر سرمایه گذاری میشد نیز باعث تجمیع ادارات و سازمان های وابسته در یک مجتمع بنام البرز شرقی که اینک می توانست نام شهرداری شاهرود را به خود گیرد میشد.

با اینکار عملا علاوه بر صرفه جویی در زمان مراجعان مقدمات روان سازی ترافیک شهری نیز فراهم می شد.

تصمیمی غیر کارشناسی گرفته شد . املاک البرز شرقی نه البرز شرقی ماند و نه به شهرداری تعلق گرفت. ترافیک هم پابرجا ماند.

ساختمان فرسوده شهرداری که  می رود هر روز فرسوده تر شود و محلی که در شهرهای مختلف یعنوان ستاد بحران در نظر گرفته می شود و امروزه تبدیل به یک بحران شده که اثرات آن با یک زلزله کوچک تبدیل بر همگان هویدا خواهد شد.

بیش از نیمی از املاک شهرداری که متعلق به مردم است در نهایت سکوت خبری از دست او خارج شد و در نهایت غیرمسولانه حتی شاهدیم که کوچکترین گزارشی به مردم داده نمی شود.

جناب میر ابوالحسنی و اعضای محترم شورای شهر با این تصمیم که گرفتند سرتان سلامت

 در انتها فقط یک سوال باقی ماند:

این املاک بر اساس کدام اسناد مزایده و تفاهم نامه در اختیار شرکتی خصوصی با محوریت ذوب آهن اصفهان قرار گرفت؟

چه کسی ایفاگر این نقل و انتقال و زدن چوب حراج به دارائی های این مردم نجیب است؟

و من ا... التوفیق

سعید ایمانی


نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
آخرین پست ها

پارسیای قومس شماره 107 منتشر شد..........شنبه 22 تیر 1398

هراس از بازتولید کردان در شاهرود..........شنبه 22 تیر 1398

داغ اداره کل راهی که هر روز تازه تر می شود ..........شنبه 22 تیر 1398

پیام تشکر شورای اسلامی و دهیاری دهستان طرود..........شنبه 22 تیر 1398

تن داغ کویرطرود و عشق به خدمت رسانی ..........شنبه 22 تیر 1398

علت ترک جلسه وزیر صمت در دیدار با دکتر حسینی وهیات همراه چه بود؟..........شنبه 22 تیر 1398

لابی غربی و بی توجهی مسئولان شاهرودی..........شنبه 22 تیر 1398

شاهواری که باید با دستور وزیر تعطیل می شد..........شنبه 22 تیر 1398

شاهرودی بودن یا نبودن؟ مساله اینست!..........شنبه 22 تیر 1398

ای که دستت می رسد کولر را خاموش کن..........شنبه 22 تیر 1398

شلیک به قلب آموزش های هنری..........شنبه 22 تیر 1398

امان از بی فرهنگی..........شنبه 22 تیر 1398

آسفالت جاده جنگل ابر و یک بازی سیاسی خیلی بد!!!..........شنبه 22 تیر 1398

راه نجات محیط زیست..........شنبه 22 تیر 1398

درود بر غیرت مردم ابر..........شنبه 22 تیر 1398

منافع شاهرود و میامی قابل معامله نیست..........شنبه 22 تیر 1398

نگاه به کدام تولید ؟..........شنبه 22 تیر 1398

میامی یکی از شهرستان‌های محروم کشور است؟!!..........شنبه 22 تیر 1398

یک طرح عالی و یک ایراد اساسی..........شنبه 22 تیر 1398

یک شورا چه ها که بر سر یک شهر می آورد!!!..........شنبه 22 تیر 1398

همتی باز هم تریبون گرفت!!!..........شنبه 22 تیر 1398

وقتی کسی استعفا نمی دهد!..........شنبه 22 تیر 1398

مرگ برای همسایه..........شنبه 22 تیر 1398

چرا عاقل کند کاری؟ ..........شنبه 22 تیر 1398

سفر امید آوای اسفند بر فراز کویر زمان آباد ..........دوشنبه 3 تیر 1398

کلنگ زنی جاده ابر و باخت بزرگ تشکل های زیست محیطی شاهرود..........دوشنبه 3 تیر 1398

شکایت یکی از اعضای دفتر نماینده شاهرود در مجلس از سعید ایمانی،روزنامه نگار شاهرودی توسط دادگاه رد شد. ..........دوشنبه 3 تیر 1398

حلقه یاران یک رویه غلط در شاهرود ..........دوشنبه 3 تیر 1398

بیمارستان بهار و یک طرح عجیب ..........دوشنبه 3 تیر 1398

یادبود مردی که صادقانه خدمت کرد..........دوشنبه 3 تیر 1398

همه پستها